Çocuk gözüyle zenginlik - fakirlik

2009-03-04 19:28:00

Babası büyük şehirde yaşayan çocuğuna insanların neden fakir olduğunu göstermek istemiş ve onu kırsal bir yere götürmüş. Biraz gezdikten sonra babası oğluna:-İnsanların neden fakir olabildiklerini gördün mü ? demiş.Oğlu ise şu şekilde cevap vermiş.-Evet baba gördüm insanların ne kadar fakir olduğunuve arkasından eklemiş küçük çocuk...*Bizim evde bir köpeğimiz var, burdakilerin ise üç tane,*Bizim bahçede büyük bir havuzumuz var, burdakilerin ise sonu olmayan bir dereleri*Bizim evde birkaç tane halımız var, burdakilerin ise yemyeşil, sonu görünmeyen çimleri*Bizim görüş alanımız sadece karşı binaya kadar, burdakilerin ise göz alabildiğine, bütün ufku görebilecek kadarVe sonunda oğlu söyleyeceklerini bitirdi. Babası birşeyler demeye çalışır gibi oldu ama diyecek birşey bulamadı.Daha sonra ise oğlu ekledi:-Teşekkürler baba bizim ne kadar fakir olduğumuzu gördüm.Hayata biraz çocuk gözüyle bakabilmek dileğiyle...Alıntı Devamı

Küçük zeki çocuk

2009-03-01 16:14:00

Bir zamanlar küçük bir çocuk okula başlamış. Çok küçük bir çocukmuş. Okulsa büyük bir okulmuş. Fakat küçük çocuk bahçe duvarından sınıfa yürüyerek gideceğini keşfettiğinde mutlu olmuş. Bundan sonra okul ona eskisi kadar büyük görünmemeye başlamış.Bir sabah, küçük çocuk okuldayken öğretmeni seslenmiş:”Bugün çiçek resmi çizeceğiz!” Küçük çocuk çok sevinmiş. Resim yapmayı çok seviyormuş. Her türlü resim yapabilirmiş. Aslanlar, kaplanlar, tavuklar, inekler… Trenler, tekneler… Mum boyalarını çıkarmış ve başlamış çizmeye.Fakat öğretmeni: “Bekleyin, daha başlamayın!” diye bağırmış. Ve herkes hazırlanana kadar beklemişler. “Şimdi…” demiş öğretmeni,”…çiçek resmi çizeceğiz!” Küçük çocuk çok sevinmiş. Resim yapmayı çok seviyormuş. Güzl çiçekler yapmaya başlamış. Pembe, portakal rengi ve mavi; rengarenk çiçekler…Fakat öğretmeni “Bekleyin! Ben size nasıl yapacağınızı göstereceğim!”demiş. Tahtaya bir çiçek resmi çizmiş. Sapı yeşil, gövdesi kırmızıymış. “İşte böyle! Tamam, şimdi başlayabilirsiniz!” demiş.Küçük çocuk öğretmeninin çizdiği çiçeğe bakmış, sonra da kendi çiçeğine… Kendi çizdiği çiçeği daha fazla sevmiş, ama bunu söylememiş. Kağıdın öteki yüzünü çevirmiş ve öğretmeninkine benzer bir resim çizmiş; yeşil saplı, kırmızı renkli bir çiçek…Başka bir gün küçük çocuk kapıyı kendi başına açabilmeyi başardı... Devamı